002 | สิ่งที่ชอบ สิ่งที่อยาก และสิ่งที่เป็น

สมัยเป็นเด็กน้อย เรามักจะเจอคำถามว่า “โตขึ้นหนูอยากเป็นอะไร”

ตอนนั้นด้วยความที่ยังไม่รู้ประสา ก็จะหยิบอาชีพคนใกล้ตัวหรือสิ่งที่ชอบทำมาตอบ เช่น เป็นครู (เพราะครูถาม) เป็นจิตรกร (ตอนนั้นไม่รู้จักคำว่า นักวาดการ์ตูน  ขอแค่เป็นคำที่สื่อว่าเราจะวาดรูปขายก็พอ) เพราะหนูชอบวาดรูป เป็นแบบนี้จนจบประถมได้มั้ง

.

พอขึ้นเป็นเด็กมัธยมต้น มีโอกาสได้เปิดโลกทัศน์ทางเทคโนโลยีมากขึ้น เริ่มชอบดูอนิเมะรายสัปดาห์ เริ่มชอบอ่านมังงะญี่ปุ่น (เรียกมังงะว่ามังงะ ไม่ใช่เหมาทุกอย่างเป็นการ์ตูนแล้ว) นอกจากนี้ พอได้ดูเรื่อง Happy Feet เข้า ก็เปลี่ยนคำตอบจากเมื่อตอนเด็กเป็น “อยากเป็นอนิเมเตอร์ เป็นนักสร้างอนิเมชั่นค่ะ”

..

จากนั้นเมื่อตอนเป็นเด็กมัธยมปลาย เมื่อได้เรียนสายวิทย์ ก็ดันค้นพบว่า ตัวเองชอบอะไรก็ตามที่เป็นความรู้ทางวิทยาศาสตร์(แน่นอนว่าไม่นับพาร์ทคำนวณและการทำข้อสอบ 555)

ชอบเรียนเรื่องกลศาสตร์ควอนตัมกับฟิสิกส์นิวเคลียร์มากๆ รวมถึงทฤษฎีต่างๆ เช่น แมวในกล่องของชโรดิงเจอร์, ไทม์ลีป, จักรวาล,  AI   เพราะอิทธิพลจากอนิเมที่ดู

ชอบองค์กร CERN NASA เพราะอิทธิพลจากอนิเมที่ดูเช่นกัน ทุกวันนี้ก็ตามข่าวระดับนึง แม้จะไม่ได้สันทัดอะไรมาก

ชอบพวกระบบกลไก ของจิ๋ว เครื่องจักร เครื่องยนต์ จนครูเคยถามว่า “ทำไมไม่เรียนวิศวะซะล่ะ”

และก็ยังคงชอบการวาดรูป การทำอนิเมชั่น ระหว่างเรียนม.ปลายก็เข้าแข่งขันงานสายกราฟฟิคที่ได้วาดรูปหรือออกแบบอะไรอยู่เป็นประจำ

แต่คราวนี้ไม่เหมือนม.ต้นแล้ว สิ่งที่ยังอยากเป็นคือ อยากทำงานสายกราฟฟิค ให้ดีก็งานสายอนิเมชั่น เพราะเรามาทางวาดรูป แต่คณะที่เราได้เป็นนักศึกษา กลับไม่ใช่คณะเพียวอาร์ต แต่เป็นลูกครึ่งวิทยากับศิลป์มากกว่า

ขออนุญาตไม่เล่ารายละเอียดเมื่อตอนเข้ามหาลัย แต่ถ้าเอาสรุปง่ายๆก็คือตอนนี้แนวโน้มสิ่งที่จะได้เป็นกับสิ่งที่อยากเป็นได้ต่างกันไปโดยสิ้นเชิงแล้ว

แต่ตอนนี้ก็ยังชอบอนิเมชั่น ชอบไซไฟ ชอบกลไก และสนใจในเรื่องต่างๆที่อาจสามารถพัฒนาเป็นสิ่งที่ชอบได้ในอนาคตนะ

…..

บางครั้งเราก็ต้องยอมรับว่า สิ่งที่เราอยากเป็น กับสิ่งที่เราเป็นอยู่ในตอนนี้ บางอย่างก็ไม่สามารถทำให้เป็นอย่างเดียวกันด้วย ด้วยสภาวะแวดล้อม ปัจจัยทางสังคม สภาพครอบครัว ตรรกะบางประการที่เด็กวัยจบม.ปลายไร้ประสบการณ์ใช้ชีวิตบนโลกไม่สามารถเอาชนะได้ด้วยเหตุผลบ้องตื้น(ในความคิดของเจ้าของตรรกะ)

เด็กม.ปลายผู้ไม่สามารถเป็นในสิ่งที่อยาก ต้องเดินหน้าต่อไป ปลอบใจว่า สิ่งที่อยาก อาจะเป็นแค่สิ่งที่ชอบก็ได้

เพราะแน่นอนว่า เราคงไม่สามารถเอาสิ่งที่ชอบ ทุกอย่างมากำหนดให้เราเป็นอะไรตามนั้นได้ เพราะใช่ว่าเราจะสามารถ expert ในสิ่งที่เราชอบทุกอย่าง

จริงๆ มันก็แค่ชอบแหละ แต่ถ้าให้เอาตัวลงไปทุ่มเท อาจจะได้มีปล่อยวางหรือถอดใจบ้าง เพราะเมื่อได้ทบทวนแล้ว จะพบว่าเกือบทั้งหมดของสิ่งที่ชอบนั้น เราไม่ได้อยากได้อยากเป็น(หรือที่ตรงที่สุดคือไม่มีปัญญาจะเป็น)ขนาดนั้น เปรียบเหมือนดอกไม้แสนสวยอยู่ในป่าที่นายพรานล่าฝันอย่างเราปล่อยให้มันเติบโตอย่างสวยงาม ไม่เด็ดออกมาให้เสียของ

ไม่งั้นตอนนี้เราอาจจะได้เป็นนักศึกษาวิศวะนิวเคลียร์ หรือวิศวะเครื่องกล หรือวิศวอวกาศไปแล้ว แต่เพราะรู้ตัวว่า แค่ความชอบเฉยๆ คงได้โดนไทร์ออกมาตั้งแต่ครึ่งเทอมแรกแน่

ปล่อยให้ความชอบเป็นสิ่งสวยงามเมื่อรู้สึกตื่นเต้นที่ได้รับรู้ พบเห็น น่าจะดีกว่า

…..

หลังจากเป็นนักศึกษามาได้สักพัก ได้ศึกษาสายงานใหม่ การลองงาน และพบเห็นโลกที่ยิ่งเปิดกว้างเข้าไปใหญ่ ก็เลยคิดว่าไม่เป็นไรแล้ว อย่างน้อยก็ขอให้ตัวเองยังไม่ละทิ้งสิ่งที่ชอบทั้งในอดีต ปัจจุบัน และสิ่งที่อาจจะชอบเพิ่มเติมในอนาคต

อยากเป็นอนิเมเตอร์นะ แต่เป็นกราฟฟิคดีไซน์เนอร์สายอื่นก็ได้

เกมดีไซน์(ระบบเกม) กับ UI ดีไซน์ก็น่าสนใจนะ อยากลองศึกษาดู ไว้อนาคตจะได้เป็นคนออกแบบทั้งสองส่วนเลย

……

ถ้าสิ่งที่อยากสามารถเปลี่ยนไปเป็นสิ่งที่ชอบ หรือให้ดีเลยก็คือได้เป็นจริง ก็คงจะดี แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร เราก็”อยากจะเป็นอะไรก็ได้ เท่าที่สิ่งที่แวดล้อมของเราจะกำหนด ขอแค่ยังมีความชอบและความอยากอะไรสักอย่างในใจ”

ว่าแล้วก็ต้องเพิ่มแนวคิดข้างบนไว้ในสิ่งที่อยากแล้วล่ะ

Advertisements

Author: Saru-Kumi

Just Saru and you know it

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s